Taman Negara; jungle, houten kano’s en wandelen boven de bomen

Om toch een beetje avontuur toe te voegen aan onze reis door Maleisie hebben we een tocht naar de jungle van Taman Negara ondernomen. Eigenlijk zouden we 3 nachten gaan, maar door onze Westerse manier van denken bleek dat we te weinig contant geld bij ons hadden, omdat we nergens met pin of visa konden betalen. En een geldautomaat was natuurlijk ook nergens te bekennen. Ineens moesten we een paar dagen goed ons geld tellen en precies uitrekenen wat wel en niet kon. Dus even geen bier voor Jan Kees! (want dat is hier relatief nogal duur). De reis bestond uit een tocht van bijna 3 uur over de rivier in een kleine houten kano bootje, waar we twee aan twee op een matje op de bodem van de kano konden zitten. Ook dat zijn onze westerse benen niet meer gewend, op een gegeven moment krijg je toch wel behoorlijke kramp. Bo en Julia hebben lekker geslapen onderweg. Beiden verzopen ze in hun volwassen zwemvesten, die ze van ons verplicht aan moesten. Zo stabiel was de kano nou ook weer niet …

Aangekomen in het dorpje Kuala Tahan werden we overgezet in een andere kano, die ons naar ons hotel in de verderop gelegen jungle bracht. Prachtig afgelegen, met een houten loopbrug die de aanlegsteiger met de chaletjes verbond. We hadden een beetje luxe een chalet met airco gereserveerd, maar helaas bleek de electriciteit het niet te doen ” Maybe tonight” werd ons aarzelend meegedeeld. Gezien ons geldprobleem hebben we de kamer maar omgeruild voor een goedkopere kamer met een ventilator, die het natuurlijk ook niet deed. Maar dan hadden we weer 8 euro bespaard.  De kinderen vonden het fantastisch, alleen Bo begon steeds te huilen als het donker werd en we naar het restaurant liepen: hij was bang voor tijgers. We hebben in de rivier onder de hangbrug ” gezwommen”, eigenlijk was het meer in het water spelen en liggen dan echt zwemmen. Julia hing als een echte Tarzan aan een liaan over het water en Bo had een glijbaantje ontdekt in een klein watervalletje tussen de rotsen en wilde er niet meer uit. Zo heb je geen zwembad meer nodig!

De volgende dag hebben we de Canopy Walk gedaan, dat is de langste wandeling hoog boven de boomtoppen door touwbruggen die met elkaar verbonden zijn. Het is best wel hoog, op sommige plaatsen meer dan 10 meter, en de bruggen schommelden behoorlijk als je erover heen liep. Maar Julia was net 5 jaar geworden en sindsdien is ze enorm stoer: die liep er zo over heen. Bo was in het begin wat angstig, maar durfde het op een gegeven moment ook wel. En werd meteen overmoedig en ging eens flink op de plank stampen … Daarna bijna een uur in de jungle gewandeld (en soms geklauterd over de boomstronken) naar de rivier, waar we een boottaxi naar de overkant konden nemen. Daar geluncht in een van de vele floating restaurants, bootjes waar je op kunt eten. Zonder te zeuren liepen Bo en Julia door de jungle, ze vonden het allebei heel leuk en ook wel een beetje spannend. Helaas geen apen of andere dieren gezien, alhoewel Bo dat vast niet erg vond. De volgende dag noodgedwongen door contant geldgebrek weer terug naar de bewoonde wereld, op weg naar de oostkust van Maleisie.

Advertenties



    Geef een reactie

    Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

    Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: