Singapore, Melaka, Port Dickson

In Singapore niet veel gedaan. Met een hop-on bus door de stad gereden en onder andere in een tempel gekeken. Dit maakte veel indruk bij de kinderen. De schoenen moesten uit. En er werd luid muziek gemaakt. Vooral Bo vond de muziek leuk. ’s Avonds nog even op jacht geweest naar kadeautjes voor Julia. Het is voor ons een hele overgang. Van het relatief koele, zonnige Brisbane naar het zonnige, maar benauwde Singapore. Bo zweet zich helemaal gek, maar heeft nergens last van. Julia van zweet leuk. Wij hadden eerlijk gezegd meer last van de hitte.

Met een bus (4 uur) naar Melaka. Twee keer uit de bus voor grensovergangen. Bo en Julia mogen dan hun eigen paspoort geven en in de bus heeft Julia nog douane gespeeld, terwijl Bo in slaap gevallen was. In Melaka was het erg druk. Pas bij het achtste hotel was ruimte. Vanaf nu proberen we vooraf te bellen en te reserveren om niet opnieuw een lange zoektocht te moeten ondergaan. Het was een mooi traditioneel hotel meer georienteerd op Indonesische en Maleise toeristen dan backpackers. Met een mandi ( een waterbak met een klein emmertje waarmee je water over je heen schept). Dat vonden Bo en Julia heel erg leuk. Bo bleef maar water over zich heengooien en wilde de badkamer niet meer uit.

Melaka is sterk veranderd in vergelijking met 10 jaar geleden. Erg toeristisch geworden. Veel toeristen ook uit eigen land. Natuurlijk het oude Nederlandse stadhuis en de St Paul’s kek bekeken met de grafzerken van de Nederlanders uit de VOC tijd.

Over de rivier een boottocht gemaakt en in een mooi versierde fietstaxi gezeten. Dat laatste vonden Julia en Bo super “cool”. Al hoewel Julia eerst dacht dat een van ons zou moeten fietsen in plaats van het stokoude baasje dat ternauwernood de heuvel op kwam.

In de avond nog door de markt in Chinatown gelopen waar Julia een klein kadeautje mocht kopen. Pokemon kaartjes (uiteraard plagiaat).

We wilden de stad uit naar het strand. Het enige wat beschikbaar leek te zijn was het strand bij Port Dickson. En dat bleek heel erg beschikbaar te zijn toen we daar aankwamen.  Er was vrijwel niemand. Totaal verlaten resorts en gesloten eettentjes. Het strand was redelijk en de kinderen hebben zich goed vermaakt. We zaten in een enorm verouderd hotel in een hele grote kamer. Het maakt de kinderen niet uit of ze in een vier sterren hotel slapen of in een oude keet. Zo lang ze maar kunnen spelen, dan vinden ze het best. Je merkt aan ze dat ze goed gewend zijn aan het reizen en verkassen. Vrijwel zonder probleem vallen ze in slaap in weer een nieuw hotel en zodra we in een kamer aangekomen zijn dan hebben ze het speelgoed al uit de tas gerukt en zijn ze hard bezig met spelen.

De tweede dag in Port Dickson helaas geen zon, maar een tropische stortbui en storm. Tot groot vermaak van de kinderen die na de bui in de enorme plassen met papieren bootjes konden varen en Bo die er juichend doorheen ging rennen. In de middag nog wat strand en de volgende dag naar Kuala Lumpur.

Advertenties



    Geef een reactie

    Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

    Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: